دندان مصنوعی ایمپلنت چه عوارضی دارد؟

پس از 30 سال فراز و نشیب، سرانجام پروتزهای ایمپلنت به یک درمان پروتز دهان نسبتاً بالغ تبدیل شد و کیفیت زندگی برخی از بیماران را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید که مایه خرسندی است. اما همچنان مشکلاتی دارد، به این دلیل که ترمیم پروتزهای ایمپلنت های مختلف دارای میزان شکست مشخصی است و احتمال بروز عوارض در جراحی، بافت نرم، مکانیک استنت، تلفظ و زیبایی وجود دارد، در عین حال درمان برخی از عوارض هنوز در مرحله ابتدایی و تحقیقاتی است، بنابراین، در حال حاضر، پروتز ایمپلنت به تدریج از تلاش اولیه به مرحله عملی تبدیل شده است که در آن باید مزایا و معایب آن را سنجید و در مواجهه با شرایط خاص، انتخاب معقولی انجام داد. موارد ما باید نشانه ها و موارد منع پروتز ایمپلنت را درک کنیم. قبل از عمل کاشت ایمپلنت، یک برنامه درمانی دقیق باید تدوین شود تا از بروز عوارض پروتز ایمپلنت از هر بخش در طول کل فرآیند از کاشت تا درمان ترمیم ثانویه جلوگیری شود. علاوه بر این، باید تا حد امکان اقدامات عملی و موثر و برنامه‌های درمانی برای درمان پروتزهای ایمپلنتی که عوارض ایجاد کرده‌اند، به منظور بهبود میزان موفقیت پروتزهای ایمپلنت و بازگرداندن عملکردهای آن‌ها مانند جویدن و زیبایی انجام شود.

تظاهرات بالینی عوارض پروتز ایمپلنت

1. عوارض جراحی پروتز ایمپلنت هنگامی که جراحی ایمپلنت برای عیوب مختلف دندانی در دندان های فک پایین و خلفی انجام می شود، به دلیل ساختار آناتومیکی خاص عصب فک پایین، سوراخ ذهنی و ...، آسیب تصادفی در حین جراحی باعث ایجاد عوارضی می شود. مانند اختلال حسی عصبی، شکستگی فک پایین، هماتوم، خونریزی و غیره. بر اساس گزارش های موجود در ادبیات: بیشترین میزان اختلالات حسی عصبی 39 درصد، کمترین آن 0.6 درصد و میانگین 6.1 درصد است. . اکثر بیماران به تدریج پس از یک سال بهبود یافتند و تعداد کمی پس از پنج سال دچار نقایص عصبی مقاوم به درمان شدند. شکستگی فک پایین نادر است و بیشتر در فک پایین بی دندانی با جذب شدید رخ می دهد. برای دندان نیش، کاشت اولین دو لخت ممکن است به شریان یا شاخه های زبانی آسیب برساند و بیشتر به فضای فک پایین خونریزی کند و در نتیجه هماتوم ایجاد کند.

2. بسیاری از گزارش‌های از دست دادن استخوان حاشیه‌ای در پروتزهای ایمپلنت معتقدند که میانگین از دست دادن استخوان حاشیه‌ای در سال اول 0.93 میلی‌متر و دامنه آن 0 است.4---1.6 میلی‌متر. پس از سال اول کاشت، 0.1 میلی متر در سال جذب می شود، محدوده: 0--0.2 میلی متر. از دست دادن خفیف استخوان حاشیه ای پس از کاشت ایمپلنت یک پدیده شایع است. ممکن است به عوامل زیر مرتبط باشد: سنگینی پس از فرونشست، بسیار سفت در طول فرآیند کاشت برای پراکنده کردن استرس بیش از حد به استخوان حاشیه، یا اضافه بار پس از ترمیم.

3. عوارض بافت نرم دندان مصنوعی ایمپلنت شایع است: شکاف لثه، آتروفی، التهاب دندان ها، هیپرپلازی و غیره التهاب بافت نرم اغلب در اطراف اباتمنت، زیر میله رخ می دهد و عفونت بیشتر توسط باکتری های بی هوازی باعث التهاب بافت پریودنتال می شود: قرمزی لثه، آبسه یا پری ایمپلنتیت. بسیاری از محققان گزارش کرده اند که وقوع لوله های روفیان اغلب در سطح اتصال بین ایمپلنت و شمع فونداسیون است. مربوط به عدم رعایت بهداشت دهان و دندان یا ایجاد شکاف های ناشی از لق شدن پیچ در دندان های پایه یا ناشی از نقص در کار است. گوردیولی معتقد است که این شکاف بافت نرم ممکن است مربوط به موقعیت عمقی ایمپلنت زیر لثه باشد.

4. عوارض مکانیکی پروتز ایمپلنت

• شل شدن پیچ های اباتمنت، از 2-45 درصد، بیشترین میزان بروز را در اوردنچر دارد و پس از آن تک دندانی.

• شل شدن پیچ ترمیم کننده اغلب در دندان های تکی اتفاق می افتد و بروز آن در نواحی دوسری و مولر بیشتر از دندان های قدامی است. یکی از دلایل آن این است که چون پیچ های اباتمنت از جنس تیتانیوم هستند، بین آن ها ضد گشتاور وجود دارد. مشکل با استفاده از پیچ های اباتمنت آلیاژی حل می شود.