دلیل شل شدن ایمپلنت دندان

 

ایمپلنت دندان تاثیر خوبی دارد و درصد موفقیت بالایی دارد. می توان گفت که در واقع موثرترین روش ترمیم دندان است. با این حال، بیمارانی نیز وجود دارند که گزارش می دهند که ایمپلنت ها پس از مدتی شل می شوند. بنابراین، امروز اینجا هستم تا برای شما توضیح دهم که علت شل شدن ایمپلنت چیست و چرا این پدیده رخ می دهد.

 

ایمپلنت های دندانی از سه قسمت ایمپلنت، اباتمنت و تاج تشکیل شده اند. ایمپلنت ها و استخوان ها استخوانی یکپارچه، بسیار قوی هستند و به ندرت شل می شوند. اگر متأسفانه شل شدن رخ می دهد، معمولاً به دلیل موارد زیر است.

 

تاج شل

اباتمنت قسمت مهمی است که ایمپلنت و روکش را به هم متصل می کند که توسط پیچ مرکزی ثابت می شود. به عنوان یک جزء تضمین ایمنی، پیچ مرکزی عملکرد بیمه باز شدن هوا را انجام می دهد. فشار اکلوزال توسط گشتاور اضافه شده به پیچ مرکزی کنترل می شود.

 

هنگامی که فشار اکلوزال بیش از حد زیاد باشد، پیچ مرکزی شل می شود تا از شکستن قسمت ایمپلنت به عنوان ریشه دندان به دلیل بار اکلوزالی بیش از حد محافظت شود. در صورت شلی، فقط باید به موقع به پزشک مراجعه کنید تا دوباره پیچ مرکزی را تعمیر کند. نباید به حال خود رها شود و باعث صدمات ثانویه شود که منجر به عواقب غیرقابل کنترلی مانند شکستگی پیچ یا شکستگی ایمپلنت می شود.

 

شل شدن ایمپلنت

 

عدم یکپارچگی استخوانی بین ایمپلنت و بستر استخوان اطراف آن می تواند منجر به شل شدن ایمپلنت شود. ایمپلنت هایی که شل شده اند باید برداشته شوند. پس از برداشتن، اگر تعداد کافی ایمپلنت دیگر برای حمایت از پروتز باقی مانده باشد، نیازی به ایمپلنت بیشتر نیست. اگر استخوان کافی در ناحیه ایمپلنت وجود داشته باشد، می توان از ایمپلنت های با قطر بزرگ نیز برای کاشت فوری در محل استفاده کرد، اما باید به ارزیابی خطر توجه شود.

 

اتصال بین اباتمنت و ایمپلنت شل است

 

اتصال بین اباتمنت و ایمپلنت شل است، معمولاً به این دلیل که پیچ ها پس از استفاده طولانی مدت شل می شوند. در این زمان، درمان نسبتا ساده است. می توانید پیچ ​​ها را باز کرده و آنها را تعویض کنید. اگر مشکلی برای پیچ ها وجود نداشت، کافی است دوباره آنها را ببندید.

دلیل وضعیت فوق به دلیل مشکل خود فناوری ایمپلنت دندان نیست، بلکه بخش زیادی از علت آن به دلیل نگهداری نادرست از بیمار در طول استفاده پس از عمل است.

اولاً پدیده داخلی حفره دهان هر فرد متفاوت است و وضعیت جذب استخوان آلوئول در دندان از دست رفته نیز متفاوت است. بنابراین لازم است قبل از کاشت ایمپلنت دندان، ایمپلنت دندانی کاملا متناسب با دهان بیمار طراحی شود. اگر طراحی ایمپلنت نامعقول باشد و دقت ایمپلنت در حین ساخت مورد نیاز باشد، باعث بارگیری بیش از حد برخی از قسمت ها و شکستگی اندکی استخوان اطراف ایمپلنت و در نتیجه شل شدن ایمپلنت می شود.

شرایط بد دهانی یا عمومی بیمار، مانند لثه های خیلی نازک یا پریودنتیت ضعیف کنترل شده، عادات بد جویدن، و سیگار کشیدن طولانی مدت ممکن است منجر به پری ایمپلنتیت و شکست ایمپلنت شود.

دوم اینکه خیلی ها فکر می کنند فقط با نصب ایمپلنت دندان همه چیز درست می شود و گاز گرفتن بی احتیاطی انواع اجسام سخت اشتباه است. هر چقدر هم که ایمپلنت خوب باشد، نباید به میل خود اجسام سخت را گاز بگیرید که نه تنها به تاج دندان آسیب می رساند، بلکه باعث شل شدن ایمپلنت به خصوص در مرحله اولیه ایمپلنت می شود.

 

 

علاوه بر این، متوجه شدیم که علت شل شدن ایمپلنت های دندانی ارتباط تنگاتنگی با استفاده از بیمارستان ها و بیماران دارد و باید بیمارستان های حرفه ای و معمولی برای کاشت دندان انتخاب شود.

 

1. در طول عملیات، آب خنک کننده خوبی برای خنک شدن وجود ندارد و دما را نمی توان زیر 47 درجه کنترل کرد. دمای بالا برای مدت طولانی باعث مرگ سلول های استخوانی می شود، به طوری که ترمیم استخوان ایجاد نمی شود. فرسایش زودهنگام از تشکیل پیوند استخوان جلوگیری می کند.

 

2. عمل به طور دقیق از اصول جراحی ایمپلنت پیروی نمی کرد و ترومای جراحی خیلی بزرگ بود یا پریوستوم در مرحله بهبودی سوراخ شده بود و در نتیجه بهبودی ضعیفی داشت.

 

3. طراحی ترمیم ایمپلنت دندان غیرمنطقی است و نمی توان دقت لازم را در حین تولید به دست آورد و در نتیجه باعث اضافه بار موضعی و در نتیجه شکستگی های ریز استخوان اطراف ایمپلنت و یا عدم دقت ترمیم کافی خواهد شد. پس از اتمام ترمیم، استرس بیشتری داشته باشید در ایمپلنت، تحلیل استخوان رخ می‌دهد و ژنژیویت مداوم، پری ایمپلنتیت، و توزیع ناهموار نیروی اکلوزال نیز ممکن است منجر به تحلیل پیشرونده استخوان در محل ایمپلنت شود.